|
ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΙ 1840 - 1893
ΣΟΥΙΤΑ ΚΑΡΥΟΘΡΑΥΣΤΗΣ
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΝΕΡΑΙΔΑΣ ΑΠΟ ΖΑΧΑΡΩΤΟ
Ο ήχος της τσελέστας - νέο μέλος για την ορχήστρα εκείνης της εποχής - ανακαλεί τέλεια τη νεραϊδένια ατμόσφαιρα με την κουδουνιστή αυτή μελωδία, επιτείνοντας σε βάθος και έκταση την όλη μαγική διάθεση.
ΤΟ ΒΑΛΣ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ
Η
μουσική αρχίζει διστακτικά, με διογκωμένα γκλισάντι της άρπας, που
επικαλείται ευγενικά την εντύπωση των λουλουδιών, που ανοίγουν σε πλήρη
άνθηση.
Η
μελαγχολική αλλά επιφυλακτική μελωδία, απ’ τα κόρνα αντισταθμίζεται απ’
τα ελαφρύτερα ξύλινα πνευστά, ενώ η εσκεμμένα καθυστερημένη είσοδος των
εγχόρδων, επιτείνει την κορύφωση της αναμονής της βασικής μελωδίας.
Όταν αυτή τελικά έρχεται, η δύναμή της μας καταλαμβάνει εξολοκλήρου. Η
όλη εικονογραφημένη διάθεση ολοκληρώνεται με τα
τσέλα ν’ αναλαμβάνουν μια δευτερεύουσα μελωδία και με τα φλάουτα που
μιμούνται την κατάδυση των πουλιών, αποδυναμώνοντας τη συναισθηματική
φόρτιση του σημείου. Τέλος, η ορχήστρα αποδίδει το θέμα με πλήρη
εορταστική ορμή προτού φέρει τη σουίτα μπαλέτου - και τη μαγική
περιπέτεια στο Βασίλειο των Ζαχαρωτών - στο κλείσιμό της.
ΤΟ ΕΡΓΟ:
Η Σουίτα «Καρυοθραύστης», μας ταξιδεύει στο πιο εμπνευσμένο και
φανταχτερό τοπίο που θα μπορούσαμε να φανταστούμε - στο Βασίλειο των
Ζαχαρωτών - όπου οι νιφάδες του χιονιού χορεύουν και τα βουνά
αναβλύζουν μέλι!
Είναι
παραμονή Χριστουγέννων και η Κλάρα παίρνει για δώρο έναν παράξενο παλιό
καρυοθραύστη, με ρυτιδιασμένο, ανθρώπινο πρόσωπο. Αργά εκείνη τη νύχτα,
γλιστρά κρυφά στο κάτω δωμάτιο να ψάξει τον καρυοθραύστη της, για να
βρει τα μολυβένια στρατιωτάκια να πολεμούν ενάντια στα ποντίκια που τα
οδηγεί ο σκληρός βασιλιάς τους, με τα πολλά κεφάλια. Η Κλάρα
διώχνει με γενναιότητα τα ποντίκια κι εκδηλώνει την αγάπη της για τον
Καρυοθραύστη, ελευθερώνοντάς τον έτσι απ’ τα μάγια και μεταμορφώνοντάς
τον ξανά σε έναν όμορφο πρίγκιπα. Εκείνος τότε παίρνει την Κλάρα για να
την παντρευτεί στο μαγικό κόσμο των Ζαχαρωτών.
|